Ξέρετε πως παράγεται το ελαιόλαδο ;

 


 


 Κείμενο,εικόνες και video Ηλιάνα Σούλια

 Πάμε να δούμε λοιπόν μέσα από εικόνες και video πως γίνεται η διαδικασία παραγωγής του ελαιολάδου από την αρχή μέχρι να φτάσει στο τραπέζι μας. 


 

Πλουμισμένην σε βλέπω χρυσοκάρπιμον δένδρον. Οι κλάδοι σου ξανθίζουσι και τ' άσπρα σου άνθη πίπτοντα την γην στολίζουν. << Εις ελαίαν >> , Ανδρέας Κάλβος 



 Αφού στρωθούν οι λαιοπάνες ή ελαιόδιχτα γύρω από την ελιά , οι ελιές θα μαζευτούν είτε με το χέρι είτε με το χτένι για να υπάρξη όσο γίνεται μικρότερος τραυματισμός του καρπού. 

 


 και θα γίνει ο απαραίτητος καθαρισμός για την απομάκρυνση φύλλων ή κάποιον κακών καρπών, έτσι ώστε εν συνεχεία να τοποθετηθούν οι καρποί μέσα σε πάνινα σακιά η κλούβες ώστε να αερίζονται πολύ καλά .





Αφού γίνει αυθημερόν η μεταφορά στο ελαιοτριβείο , ο καρπός τοποθετείται μέσα σε ένα μεγάλο χωνί ώστε να ζυγιστεί και με την βοήθεια σίτας και πεπιεσμένου αέρα να φύγουν όλα τα ξένα σώματα που μπορεί να έχουν μείνει , 


 έτσι ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία του πλυσίματος με καθαρό κρύο νερό 






όπου πλέον ο καρπός καθαρός θα μεταφερθεί στον σπαστήρα - μαλακτήρα όπου θα ξεκινήσει η πολτοποίηση του ώστε με την συνεχή μάλαξη να υπάρξει απελευθέρωση του ελαίου ,χωρίς προσθήκη νερού και χωρίς οποιασδήποτε μορφής θέρμανσης - θερμότητας.





Μετά από αναμονή σχεδόν 1ας ώρας αρχίζουμε να βλέπουμε τον πρώτο διαχωρισμό. Το λιόζουμο , δηλαδή να τρέχει το λαδάκι μας με μία μίξη από πολτό και ίσως κάποιο νεράκι - υγρασία που μπορεί να περιέχουν φυσικού τους οι ελίτσες, 



Στην συνέχεια ξεκινάει ο καθαρισμός του ελαίου μας και όπως βλέπετε στην φωτογραφία γίνεται διπλός καθαρισμός με την βοήθεια λίγου νερού το οποίο είναι σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.. Χρησιμοποιείται ο νόμος της βαρύτητας ,καθώς το λάδι ως ελαφρύτερο υλικό από το νερό έχει την ιδιότητα να επιπλέει. 

 


μετά λοιπόν από όλη αυτή την διαδικασία έχουμε το τελικό αποτέλεσμα, τον λεγόμενο φρουτοχυμό της ελιάς . 



 Τώρα ένα από τα βασικότερα που πρέπει να γίνουν είναι να μετρήσουμε και τα οξέα... δηλαδή την ποιότητα του..



 αφού μετρήσαμε τα οξέα του ,μεταφέρουμε το ελαιόλαδο μας με λαδούσες (είναι μπετόνια σχεδόν ίδια με αυτά που μεταφέρουν το γάλα)..και αποθηκεύουμε σε λάντζες (είναι πολύ μεγάλα χοντρά πλαστικά βαρέλια ) ή ανοξείδωτα δοχεία κλεισμένα πολύ καλά ,τα οποία θα πρέπει να είναι τοποθετημένα σε τοποθεσία χωρίς ζεστή ή υγρασία. 



 Όπου εκεί θα παραμείνει το ελαιόλαδο μας να <ξεκουραστεί> για τουλάχιστον 30 μέρες μέχρι να μοιραστεί σε τενεκέδες ή γυάλινα μπουκάλια και να προωθηθεί προς κατανάλωση. Η διαδικασία αυτή που σας περιέγραψα ονομάζεται επεξεργασία με τον τρόπο της ψυχρής έκθλιψης, δηλαδή δεν χρησιμοποιήθηκε σε κανένα στάδιο θερμότητα που θα είχε σαν αποτέλεσμα να μας μειώσει την ποιότητα του ελαιολάδου μας. Όλα λοιπόν τα έξτρα παρθένα ελαιόλαδα πρέπει να ακολουθούν αυτό τον τρόπο ,της ψυχρής έκθλιψης.

 Δυστυχώς πολλοί συνάδελφοι ελαιοπαραγωγοί για να μεγαλώσουν την ποσότητα τους πηγαίνουν σε ελαιοτριβεία τα οποία χρησιμοποιούν υψηλή θερμότητα σε όλη την διαδικασία και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα ναι μεν περισσότερη ποσότητα αλλά τραγικά χαμηλότερη ποιότητα.

 Γι αυτό λοιπόν όποιος δεν έχει δικές του ελίτσες και πρέπει να αγοράσει το λάδι του σπιτιού του θα πρέπει να είναι προσεκτικός και ότι απορίες έχει να τις ρωτάει και δεν είναι κακό να ζητάει και κάποιο χαρτί από τον παραγωγό, τουλάχιστον για τα οξέα,που να αποδεικνύει την ποιότητα του .