ΕΛΑΤΟΣ (Abies Pectinata)




   
Γράφει ο Άγγελος Ορέστης
Αποτελεί ιδιαίτερα  αγαπημένο μου δέντρο…μιας και από τα γεννοφάσκια μου μέχρι τα τωρινά μου σε συντροφεύει  σε χαρούμενες μα και σε δύσκολες στιγμές  μου.

Μαζί του έχω αναπτύξει μια σχέση  καρμική θα την έλεγα , μιας 
και αν δεν τον δω για λίγο καιρό κάτι παθαίνω.. 
Από τον έλατο χρησιμοποιούνται τα νεαρά βλαστάρια, τα μπουμπούκια ,τα κουκουνάρια  και το ρετσίνι που βγαίνει από τον φλοιό του.

Είναι φυτό διουρητικό, χολαγωγό, βακτηριοκτόνο και επουλωτικό των πληγών.                       

Η κοινή χρήση  κουκουναριών και μπουμπουκιών (ως αφέψημα) ,βοηθάει σε θέματα του αναπνευστικού συστήματος- βρογχίτιδες  ,άσθμα, αμυγδαλίτιδες , αλλά  και σε θέματα του ουροποιητικού συστήματος  και κυρίως σε κατακρατήσεις ούρων. Στην  περίπτωση αυτή καλό κάνει και το μπάνιο  από το αφέψημα του ελάτου.

Τα κουκουνάρια πάλι από μόνα τους βοηθάνε σε αμυγδαλίτιδες, λαρυγγίτιδες, ιγμορίτιδες   Μπορούν  να γίνουν και γαραγαρισμοί ή πλύσεις της μύτης αρκεί το αφέψημα να είναι στην ίδια θερμοκρασία με το σώμα..,

Οι νεαροί βλαστοί –που μαζεύονται την άνοιξη- με το αφέψημα τους βοηθάνε σε νευραλγίες μυαλγίες, ή και σαν κομπρέσες  που εφαρμόζονται πάνω σε δερματικά θέματα. Και σε ελκώδεις πληγές…

Παλιά για πόνους σε πόδια, χέρια, μέση, ακόμα και σε σπυριά,  παρασκεύαζαν μια αλοιφή –είδος κηραλοιφής- από το ρετσίνι του ελάτου με μέλι, λάδι και κερί και το έβαζαν μέρα νύχτα - σαν κατάπλασμα-στα πονεμένα μέρη τους…

Και για να τιμήσουμε περισσότερο  την Λαϊκή Παράδοση  από το  πλήθος των κουκουναριών που κράταγε πάνω του  ο  έλατος κάθε καλοκαίρι  είχαν μια πρώτη πρόγνωση για το αν ο επερχόμενος χειμώνας θα ήταν βαρύς ή όχι.. Πολλά κουκουνάρα πάνω στο δέντρο αποτελούσε μήνυμα πως  θα ήταν βαρύς  ο  χειμώνας…