• ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

    Αχιλλεία η Μυριόφυλλη μέσα από τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων


    Φίλες και φίλοι, σήμερα θα ξεκινήσουμε ένα γοητευτικό ταξίδι στον κόσμο των φυτών μέσα από τα μάτια των αρχαίων Ελλήνων. 
    Μυθολογία, τέχνη και αρχαία κείμενα αποδεικνύουν ότι ο κόσμος των φυτών ήταν, εδώ και χιλιετίες, συνδεδεμένος με τον ελληνικό πολιτισμό. Παρόν και παρελθόν συναντώνται σε φυτά που άλλα ήταν ιερά, άλλα εδώδιμα, άλλα θεραπευτικά, άλλα υπάρχουν έως σήμερα, άλλα όμως έχουν εξαφανισθεί. 



    Η Θέτις εμπιστεύεται την εκπαίδευση του Αχιλλέα στον Κένταυρο Χείρωνα, Pompéo BATONI Musée de l'Ermitage, StPetersbourg

    Αχιλλεία η μυριόφυλλη, το βότανο του Αχιλλέα Διαβάζοντας για το βότανο με το όνομα του Αχιλλέα, θα αναρωτιέστε πώς ο γενναίος πολεμιστής είχε στη διάθεση του βότανα με τα οποία μπορούσε να θεραπεύσει τις πληγές των πολεμιστών! Η μυθολογία μας διηγείται ότι η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτις, τον οδήγησε στο Πήλιο, να μαθητεύσει στον Κένταυρο Χείρωνα και εκεί δεν έμαθε μόνο πολεμικές τέχνες, γράμματα και άλλες τέχνες, αλλά πλάι στη μητέρα του Χείρωνα, Φιλύρα και τη γυναίκα του Χαρικλώ, έμαθε και τη θεραπευτική με βότανα. Όπως μας αναφέρει ο Πίνδαρος : «Χαρικλώ ξανθὸς δ' Ἀχιλλεὺς […] μένων Φιλύρας ἐν δόμοις (Πίνδ., Νεμ. 3.79). Προφανώς η «αχιλλεία» φέρει το όνομα του, γιατί ήταν το βότανο που χρησιμοποιούσε ο ήρωας, για να γιατρέψει τις πληγές των Μυρμιδόνων. 



    Εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας με αναπαράσταση της σκηνής της Ιλιάδας, όπου ο Αχιλλέας φροντίζει την πληγή του Πάτροκλου έργο του ζωγράφου του Σωσία (500 π.Χ.). Από το Μουσείο Στάατλιχεν του Βερολίνου

    Ένας θρύλος αναφέρει ότι η Αχιλλεία φύτρωσε από τη σκουριά που έπεσε στο χώμα από το δόρυ του Αχιλλέα, έτσι ώστε να μπορεί να θεραπεύει πολλούς συντρόφους του στον Τρωικό πόλεμο. Γνωρίζουμε ότι στον Τρωικό πόλεμο, ο Τήλεφος, σύμμαχος των Τρώων τραυματίστηκε μονομαχώντας με τον Αχιλλέα. Σύμφωνα με το χρησμό, τα τραύματα θα θεραπεύονταν μόνο από εκείνον που τα προκάλεσε ( ο τρώσας και ιάσεται). Από αναφορές που σώζονται από ένα χαμένο έργο του Ευριπίδη, ο Τήλεφος μεταμφιέστηκε σε ζητιάνο, βρήκε τον Αχιλλέα και ζήτησε να τον γιατρέψει. Εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν έχει ιατρικές γνώσεις. Ο Τήλεφος για να πιέσει τον Αχιλλέα πήρε όμηρο τον Ορέστη. Ο Οδυσσέας επεξηγώντας το χρησμό έβγαλε το συμπέρασμα ότι το δόρυ που δημιούργησε τις πληγές, εκείνο θα τις γιατρέψει. Έβαλαν σκουριά από τη λόγχη του δόρατος του Αχιλλέα επάνω στο τραύμα του Τήλεφου και πραγματικά θεραπεύθηκε. Εκεί που έπεσε η σκουριά ξεπετάχθηκε το βότανο που πήρε το όνομα Αχιλλεία. 

    Ένας άλλος μύθος λέει ότι, όταν ο Αχιλλέας πληγώθηκε στη φτέρνα από το δηλητηριασμένο βέλος του Πάρη, η θεά Αφροδίτη κλαίγοντας τον συμβούλεψε να πάρει την Αχιλλεία, το καλύτερο βότανο για πληγές. Έτσι πήρε το όνομα το βότανο, που λέγεται επίσης «Δάκρυ της Αφροδίτης» ή «χαμόγελο της Αφροδίτης». 



    Ανάγλυφο από το Herculaneum στην Ιταλία η σκηνή που ο Αχιλλέας θεραπεύει τον Τήλεφο με σκουριά από το δόρυ

    Την Αχιλλεία τη μυριόφυλλη (achillea millefolium), τη συναντά κανείς και σήμερα στη φύση, σε βουνά, κάμπους, ρεματιές, στις άκρες των δρόμων, αλλά και στους κήπους σαν διακοσμητικό. Είναι φυτό αυτοφυές με μικρά άσπρα ή κίτρινα ανθάκια που σχηματίζουν ταξιανθίες σε σχήμα ομπρέλας. Λόγω του διακοσμητικού του χαρακτήρα στολίζει αποξηραμένες συνθέσεις. Τα φύλλα του είναι χνουδωτά γκριζωπά και λογχοειδή. 

    Ο λαός μας γνωρίζει τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού ως επουλωτικό των πληγών, αλλά και καταπραϋντικό στους κολικούς. Έχει ακόμα τονωτικές και διεγερτικές ιδιότητες, καθώς είναι πικρό και στυφό στη γεύση και περιέχει ειδικές δραστικές ουσίες. Διουρητικό και αντιρρευματικό πίνεται σαν τσάι. Δρα ως αντισηπτικό, αλλά και αντιπυρετικό αφιδρωτικό και αντι-υπερτασικό. 

    Στη Σκωτία θεωρείται ως φυτό με μαντικές ιδιότητες, αλλά και φυλακτό κατά των κακών πνευμάτων. Οι Αγγλοσάξονες συνήθιζαν να θεραπεύουν τις πληγές που προκαλούνταν από σίδερο. Γιαυτό και αποκαλούν την αχιλλεία και «το βότανο των στρατιωτών». Η φήμη ότι θεραπεύει τα πάντα έκανε να την αναζητούν και για πολλές άλλες παθήσεις. Οι Σουηδοί μάλιστα την πρόσθεταν στην μπύρα τους για διεγερτικούς σκοπούς. 

    Αν δούμε τις δραστικές ουσίες, θα καταλάβουμε πού οφείλονται οι ισχυρές θεραπευτικές της ιδιότητες. Βασικές δραστικές ουσίες: Βορνεόλη (αλκοόλη), Κινεόλη (κετόνη), Αζουλίνη, Λιμονένη και Πινένη (τερπένια). Και ακόμα περίπου άλλες σαράντα χημικές ουσίες. Το αιθέριο έλαιο της, έχει μπλε χρώμα και περιέχει αζουλίνη έως 51% με ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Περιέχει ακόμα βορνεόλη, τερπινεόλη, λιναλοόλη, σαβινένιο, χαμαζουλένιο (αντιφλεγμονώδες και αντιαλλεργικό, η γνωστή καμφορά), σινεόλη, ισοαρτεμισία κετόνη και ίχνη θουξόνης. 

    Ακόμα: σεσκιτερπενικές λακτόνες, πικρές και τονωτικές ουσίες, φλαβονοειδή, στα οποία το φυτό οφείλει την αντισπασμωδική δράση, πολυακετυλένια, τριτερπένια, φυτικές χρωστικές, που διευρύνουν τις περιφερειακές αρτηρίες και συντελούν στη διάλυση θρόμβων. Περιέχει επίσης τανίνες, που έχουν επουλωτικές ιδιότητες, κουμαρίνες, σαπωνίνες, στερόλες, ένα όξινο γλυκοαλκαλοειδές την αχιλλεΐνη που δίνει την πικρή γεύση, μειώνει την υπέρταση, κυανιδίνη, που επηρεάζει τα νεύρα των εσωτερικών οργάνων και επιβραδύνοντας τον καρδιακό παλμό. Τέλος, αμινοξέα, οξέα όπως σαλικυλικό οξύ, σάκχαρα όπως γλυκόζη, σουκρόζη, μανιτόλη, βιταμίνη C και Κ, κινεόλη, προαζουλένη, στυπτικές ουσίες και άλατα.

    Ράνια Τζεν για τα Βοτανολογικά

    Βιβλιογραφία: 
    - Ιγνάτιου Ζαχαρόπουλου, Σύγχρονη πλήρης θεραπευτική με βότανα - Hellmut Baumann, Le bouquet d’Athéna - Βικιπαιδεία - Κ.Κερένυι, Η μυθολογία των Ελλήνων
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Blogger
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Facebook

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: Αχιλλεία η Μυριόφυλλη μέσα από τα μάτια των Αρχαίων Ελλήνων Rating: 5 Reviewed By: Βοτανολογικά
    Scroll to Top