• ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

    Ιατροσοφικές αναζητήσεις-μέρος 4ο. Μετάφραση από το Γεωπονικόν.

     Κεφάλαιο 4: Για να μη χαλάσει το αλεύρι 

    Το αλεύρι διατηρείται καιρό πολύ και δεν βλάπτεται εάν σχίσεις δαδί λιπαρό και βάλεις μέσα μικρά κομμάτια σε διάφορα σημεία του σάκου ή του αγγείου που το περιέχει και πάτησε όσο μπορείς να είναι καλά πατημένο ή βάλε αλάτι αντί για δαδί. Και αν είναι το αλεύρι κοσκινισμένο πάλι όταν θέλεις να το ζυμώσεις απομένει το αλάτι στο κόσκινο, δηλαδή στη σίτα. 


    Δαδί


     Σχόλιο 
    Η μέθοδος διατήρησης του αλευριού με την ένθεση κομματιών δαδιού σε διάφορα σημεία στηρίζεται κατά ένα μέρος στην οσμή του ξύλου αυτού που προέρχεται από τις ρητίνες. Η οσμή αυτή απωθεί τα βλαπτικά έντομα αφενός και γενικά τα ζωύφια που θα μπορούσαν να καταστρέψουν το αλεύρι. Αφετέρου δεν επιτρέπει και την ανάπτυξη μυκήτων. Το ίδιο θα συμβεί και με το διάσπαρτο αλάτι το οποίο θα αφαιρέσει την υγρασία και το οποίο μπορεί να απομονωθεί πριν το ζύμωμα μέσω του κοσκινίσματος. 
    Το αλάτι εδώ πρέπει να είναι το χοντρόκοκκο αλάτι γιατί αλλιώς το ψιλό που χρησιμοποιούμε σήμερα δεν μένει στο λεπτό κόσκινο (σίτα) αλλά θα περάσει εν μέρει και στο κοσκινισμένο αλεύρι και έτσι δε θα μπορεί να απομονωθεί. 

    Επιπλέον ο Αγάπιος συνιστά και να πατήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε το αλεύρι. Αυτό δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως γιατί πρέπει να γίνει. Όμως όπως και πολλές άλλες συμβουλές , μάλλον στη λεπτομέρεια κρίνεται η διαφορά. Το αλεύρι όταν πατηθεί είτε σε σάκο βρίσκεται είτε σε δοχείο αναπτύσσει μία πίεση εσωτερικά μεγαλύτερη του συνήθους. 

    Για να μπει το έντομο ή η υγρασία πρέπει να βρει κενά στα οποία να εισχωρήσει. Τα έντομα πρέπει να φάνε το αλεύρι για να φτιάξουν τρύπες και να εισχωρήσουν. Με το πατημένο αλεύρι καθυστερούν σημαντικά και γίνονται αντιληπτά. Επίσης με την πίεση δυσκολεύεται η είσοδος εκτός των εντόμων και των υδρατμών επειδή οι μεν υδρατμοί θα σταματήσουν στα πιο εξωτερικά στρώματα , δηλαδή στην επιφάνεια του δοχείου, τα δε έντομα δεν μπορούν να αναπνεύσουν τόσο από την πίεση όσο και από την οσμή του δαδιού ή του αλατιού και δεν μπορούν και να φάνε όλο το αλεύρι που χρειάζεται για να φωλιάσουν. 
    Η πίεση εκτός αυτών αποκαλύπτει και τις τρύπες στους σάκους που δεν φαίνονται αρχικά και εξωθεί τα έντομα και τον αέρα που ενδεχομένως είχαν ήδη εισχωρήσει ή τους προκαλεί ασφυξία.  

    Κεφάλαιο 5 : Πως φυτεύονται τα δέντρα 
     Από τις πρώτες βροχές του Οκτωβρίου ως τις επτά ημέρες του Νοεμβρίου φύτεψε ελιές, κερασιές, αμυγδαλιές και άλλα δέντρα όμοια και τους καρπούς των ακροδρύων. 

    Σχόλιο 
    Ακρόδρυα είναι τα δέντρα με καρπούς που έχουν κέλυφος, Καρυδιά-Καστανιά-Φουντουκιά-Αμυγδαλιά-Φιστικιά, κ.α. Η περίοδος που ορίζει αφορά το παλαιό ημερολόγιο και είναι περίπου 13 μέρες μετά από τις σημερινές ημερομηνίες. Δηλαδή η περίοδος που προτείνει είναι από τις πρώτες βροχές που ακολουθούν τις 13 Οκτωβρίου ως τις 20 Νοεμβρίου με το ισχύον ημερολόγιό μας. 


    Ακρόδρυα είναι τα δέντρα με καρπούς που έχουν κέλυφος,
    Καρυδιά-Καστανιά-Φουντουκιά-Αμυγδαλιά-Φιστικιά, κ.α.

    Έχει σημασία να προσέξουμε ότι ως αρχή δεν θέτει κάποια ημερομηνία αλλά τις βροχές! Αν δε βρέξει δεν είναι κατάλληλος ο καιρός για φύτεμα ακόμη αφενός γιατί 
    δεν έχει ποτιστεί το χώμα αφετέρου γιατί δεν έχει τα αναγκαία ιχνοστοιχεία. Οι βροχές δεν είναι μόνο νερό 
    που ποτίζει αλλά έχουν και άλλες λεπτοφυείς επιδράσεις. 

    Πρέπει να θυμόμαστε και τις άλλες συμβουλές (πχ. για τις φάσεις της σελήνης) που δίνει αλλού ώστε με το συνδυασμό τους να επιτυγχάνεται μέγιστη επιτυχία στη σπορά 

    ή τη φύτευση. Πχ. μαζί με την σωστή εποχή του έτους 
    πρέπει να γίνει επιλογή μέρας του κύκλου της σελήνης 
    και να ληφθούν και τα λοιπά μέτρα για να πετύχει το έργο στο μέγιστο βαθμό. Ο κανόνας είναι στη γέμιση να γίνονται φυτεύματα-σπορές ενώ στην ελάττωση του φεγγαριού 
    οι συγκομιδές.

    Κεφάλαιο 6: Για να διατηρηθεί το σιτάρι πολύ καιρό χωρίς να σαπίσει 
    Βάλε στο σωρό φύλλα ελιάς, ή του κόλιαντρου, ή αψιθιάς 
    ή του αμάραντου (δηλαδή του αείζωου). Όλα αυτά τα φυτά και περισσότερο το αγάλλοχο έχουν τη δύναμη 
    να διαφυλάσσουν υγιή και αβλαβή από κάθε λογής βλάβη
    τα γεννήματα. Όταν ξεραθούν αυτά τα φύλλα βάλε άλλα φρέσκα. 
    Άλλος τρόπος: βάλε κεχρί κατά το 1/3 της ποσότητας του γεννήματος και το φυλάει αβλαβές. Ή βράσε θάλασσα με λίγο λάδι και βρέξε με αυτά τα έδαφος , δηλαδή τη γη που πρόκειται να τοποθετήσεις τους καρπούς καθώς και τους τοίχους τριγύρω. 
    Όμοιο : σε κάθε δύο κοιλά ή μουζούρια σιτάρι βάλε μία λίτρα αλάτι καλά τριμμένο και ανακάτεψέ το σε όλο το σιτάρι. Το ίδιο κάνει και ο απήγανος και όλα τα άνθη που έχουν βαριά (κακή) μυρωδιά όπως η χαμαικτή (ιταλικά Ebulo) διότι η οσμή τους διώχνει όλα τα ζωύφια που καταστρέφουν τους καρπούς. 



    SAMBUCUS ebulus (Σαμπούκος ο έβουλος).
    Στη χώρα μας το συναντούμε με τις ονομασίες  βουζιά, ράγαλο, ασσιές, βούσσες, φρουσκλιά,
    ζαμπούκος, σαμπούκος, βρωμούσα, βουζουλιά, αβουγιά, αβυζιά,  χαμαιάκτη.
    Ανήκει στην ίδια οικογένεια με τον Σαμπούκο τον μέλανα (SAMBUCUS nigra)
    όμως δεν είναι το ίδιο με τον δηλητηριώδη SAMBUCUS ebulus που αναφέρουμε στο άρθρο.

    Αυτά τα άνθη καταστρέφουν τους ψύλλους και τους κοριούς αν τα βάλεις στο στρώμα ή και αν τα βράσεις με ξύδι από το φυτό ασκέλλα και με αυτό αλείψεις τα σανίδια. Επίσης ασβέστη άσβεστο αν βάλεις 1% στα γεννήματα τα φυλάει εξαιρετικά. 
    Ομοίως και η φάκλα το οποίο ονομάζεται τασομπαρμπάσο και κάνει τα φύλλα του μακριά μια πιθαμή και πλατιά μια παλάμη τα οποία αν βάλεις στο γέννημα το φυλάνε άσηπτο. 


    Αμάραντος

    Σχόλιο 
    Πολλές διευκρινίσεις χρειάζεται το ανωτέρω κεφάλαιο καθώς αναφέρεται σε φυτά με ασυνήθιστα ονόματα αλλά και σε μέτρα με ασυνήθιστα ή σχεδόν άγνωστα ονόματα. 
    Η πρακτική είναι σαφής: αναμιγνύουμε μαζί με τους καρπούς του σιταριού κάποιο υλικό ώστε αυτό να αποδιώξει τα ζωύφια ή και την υγρασία. Για μεν τα φυτά πρέπει να ανανεώνονται όταν ξεραίνονται. Όσον αφορά το αλάτι δεν λέει κάτι αντίστοιχο γιατί δεν ξεραίνεται. 

    Τα φυτά που επιλέγονται είναι γνωστά τα περισσότερα με τις ίδιες ονομασίες. Το αγάλλοχο είναι αρωματικό φυτό με προέλευση τις ανατολικές χώρες , όπως τα στικ ινσένς και συναντάται και με το όνομα agalloch. Το κεχρί επειδή είναι καρπός με μικρό κόκκο και επειδή ήταν κοινός και φθηνότερος από άλλα υλικά μπορούσε βρεθεί εύκολα σε ποσότητες αλλά και να διαχωριστεί εύκολα από τους σπόρους του σιταριού , καλαμποκιού κλπ αργότερα. Η λειτουργία του για τη διατήρηση του άλλου καρπού δεν είναι προφανής. Ίσως να έχει κάποια μυρωδιά που να λειτουργεί όπως τα προαναφερθέντα φυτά. 


    Η λέξη «κοιλά» προερχόμενη μάλλον από το «κοίλον» κάποιο μέτρο άλλης εποχής από το οποίο μάλλον κατάγεται η σημερινή λέξη «κιλό» η οποία αφορά όμως μικρότερη μονάδα μέτρησης. Το «κοιλό» είναι ίδιο με τα «μουζούρι» , το οποίο είναι κρητική μονάδα μέτρησης που αντιστοιχεί σε 15 οκάδες σιταριού ή 13 ή 12 οκάδες κριθαριού. Αν δεν είναι λανθασμένη αυτή η αντιστοιχία τότε πρέπει να είναι μέτρο όγκου και όχι βάρους ή μέτρο αξίας. Η οκά ήταν ίση με 1,28 σημερινά κιλά. Επομένως τα 2 μουζούρια είναι 15 Χ 2 Χ 1,28= 38,4 κιλά. Όμως επειδή είναι μέτρο όγκου αυτή η τιμή δεν είναι σταθερή γιατί εξαρτάται από τον καρπό. Γι’ αυτό λέει μία «λίτρα» (ένα λίτρο) αλατιού για την ανωτέρω ποσότητα. Η αντιστοιχία είναι 14,7 λίτρα για ένα μουζούρι. Επομένως στα 29,4 λίτρα καρπού ένα λίτρο αλατιού. Αναλογία 1/29,4= 3,4 % κατ’ όγκο μεταξύ αλατιού και καρπού. Η αναλογία αυτή είναι παρόμοια με εκείνη για τον άσβεστο ασβέστη που προτείνει, μόνο που είναι μεγαλύτερη. 

    Για τον ασβέστη προτείνει 1% επειδή είναι πολύ ισχυρότερο υλικό και με απολυμαντικές ιδιότητες. Η φάκλα ανήκει στην ίδια κατηγορία με τα προηγούμενα φυτά. 

    Φάκλα.Η λατινική ονομασία του βοτάνου είναι Verbascum thapsus (Φλόμος ο θάψος).
    Το συναντούμε με τις ονομασίες φλόμος, μελισσαντρό, βερμπάσκο, καλάνθρωπος, γλώσσα, σπλόνος,
    λαμπάδα του Αγίου Ιωάννη, αγκάθαρος, αλισφακιά, αλεπουκιά, αϊκέρι, ασπίωνας.

    Η μόνη διαφορετική μέθοδος είναι το βράσιμο της θάλασσας με λίγο λάδι και το ράντισμα του εδάφους και των τοίχων. Η μέθοδος αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και παράλληλα με τις προηγούμενες. Είναι προφανές ότι αποσκοπεί στο ίδιο αποτέλεσμα, στην κάθαρση και απολύμανση του χώρου αποθήκευσης ώστε να μην πλησιάζουν τα έντομα και να μην αναπτύσσονται οι μύκητες. Η αποτελεσματικότητα όλων των μεθόδων μένει να ερευνηθεί στην πράξη και να αξιολογηθεί. 

    Σχετικές πηγές:
    http://alexakis-manolis.gr/mouzouri.oka.monades.metrisis.ektaseon.php

    https://tvxs.gr/news/eyropi-eop/poso-toksikes-einai-oi-trofes-poy-katanalonoyme

    http://www.asianplant.net/Thymelaeaceae/Aquilaria_malaccensis.htm?fbclid=IwAR3CWUKMmoKcLLakTD95CyCXwRiKpmffah-MrmEr_CSATPpWMGTbtNzMD80

    Βαγγέλης Κατέρης αποκλειστικά για τα Botanologika.gr
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Blogger
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Facebook

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: Ιατροσοφικές αναζητήσεις-μέρος 4ο. Μετάφραση από το Γεωπονικόν. Rating: 5 Reviewed By: Βοτανολογικά
    Scroll to Top