• ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

    ΚΙΣΤΟΣ, Ρόδο των βράχων -Rock rose




    Κείμενο και φωτογραφίες Χρυσούλα Ανέστη 

     Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι , όπως ερχόμασταν τα καλοκαίρια, με το λεωφορείο ή το αυτοκίνητο από Αθήνα προς Νέα Μάκρη, όταν φτάναμε στο ύψος του Βουτζά, ο αέρας είχε ένα γλυκό άρωμα σαν θυμίαμα. Και σε όλη την περιοχή υπήρχαν φυτά κίστου, διάφορων ειδών όλα αρωματικά!
     Ένας απέραντος αρωματικός κιστώνας! Όταν μεγάλωσα το ξανασυνάντησα ως βότανο με ιδιαίτερη αξία για τους….Γερμανούς! Μα, που βρίσκουν τον κίστο οι Γερμανοί; Μα, φυσικά στην πατρίδα μας! 
    Ξέρω τι σκέφτεστε! Γιατί αυτοί και όχι εμείς; Η απάντηση βέβαια είναι πως οι νεοέλληνες απομακρυνθήκαμε από τη ζωή στη φύση και τις προτροπές των παλιότερων < πιες ένα ρόφημα κίστου παιδάκι μ’> τις παίρναμε για ιστορίες για γραίες.
     Ήρθε όμως ο καιρός να επιστρέψουμε στις βοτανοθεραπευτικές μας ρίζες! 


     Η φίλη μου Ράνια Τζεν, έκανε μια εξαιρετική παρουσίαση για τον κίστο στην σελίδα ΟΙ ΜΥΘΟΛΟΓΟΙ και μου επέτρεψε ευγενικά να το χρησιμοποιώ στις δικές μου παρουσιάσεις .

    Γράφει: <<Ο κίστος ή λάδανο, το ρόδο των βράχων έγινε- κατά το μύθο- το ευλογημένο φυτό των Ολύμπιων θεών όταν κάποτε σε ένα συμβούλιο των θεών έπρεπε να αποφασισθεί ποιά φυτά θα είναι θεραπευτικά. Οι θεοί τότε όρισαν τον κίστο ως θεραπευτικό για τα τραύματα των πολεμιστών στη μάχη. Οι θεές όμως διαφώνησαν, γιατί πίστευαν ότι αυτό το λεπτό ρόδινο άνθος ήταν ιδανικό για τον καλλωπισμό τους. Έτσι επήλθε ένας συμβιβασμός και στον κίστο δόθηκαν και οι δύο ιδιότητες και θεραπευτική και καλλυντική. 

      Το φυτό

     Το φυτό αυτό είναι ένας αυτοφυής χαμηλός, φρυγανώδης, πολυετής θάμνος, αρωματικός και πυκνός, που φέρει την ονομασία Cistus incanus είναι ενδημικό του ελληνικού χώρου και φύεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας. 

    ‘Όλα τα μέρη του φυτού καλύπτονται από μονήρεις ή αστεροειδείς αδενώδεις τρίχες που παράγουν ρητίνη.Η ρητίνη αυτή έχει χρώμα σκούρο καφέ, είναι αρωματική με την οσμή που έχει το φαιό άμβαρι και με δυνατή, πικρή γεύση. 

     Ολίγη ιστορία... 

     Έχει φαρμακευτικές ιδιότητες και από αρχαιοτάτων χρόνων είχε χρησιμοποιηθεί, ενάντια στους λοιμούς της χολέρας, αλλά και ως αρωματική ουσία για θυμιάματα (είναι το μύρο της Βίβλου και αποτελεί ένα από τα 40 συστατικά του Αγίου Μύρου που φτιάχνεται κάθε 10 χρόνια στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως).

     Το χρησιμοποιούσαν και στην αρχαία Αίγυπτο στην ταρίχευση των νεκρών. 
    Ο Διοσκουρίδης (1ος αιώνας μ.Χ.) αναφέρει ότι παλαιότερα το μάζευαν από τις τρίχες των κατσικιών που κατά τη διάρκεια της βοσκής κόλλαγε επάνω τους η αρωματική ρητίνη του Κίστου. Η ψεύτικη γενειάδα των Φαραώ ήταν φτιαγμένη από τα γένια των τράγων που είχαν επάνω κολλημένο το λάδανο. 
    Ο Ηρόδοτος και μεταγενέστεροι Έλληνες και Ρωμαίοι συγγραφείς αναφέρουν πως η λέξη λάδανο προέρχεται από τη ακκαδική λέξη «ladan» και σημαίνει το εκκριματώδες φυτό. 
    Ο Διοσκουρίδης περιγράφει λεπτομερώς τις ιδιότητές της ρητίνης ως εξής: «Το λάδανον δύναμιν έχει θεραπευτικήν, μαλακτικήν, αναστομωτικήν, ίστησι δε τας ρέουσας τρίχας μιγέν οίνω και σμύρνη και μυρσινίω ελαίω, ουλάς τε ευπρεπεστέρας ποιεί μετ' οίνου καταχριόμενον και ωταλγίας μεθ' υδρομέλιτος ή ροδίου εγχεομένου θεραπεύει».
     Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν λοιπόν το λάδανο σε θυμιάματα και αλοιφές, καθώς του απέδιδαν ποικίλες θεραπευτικές ιδιότητες: αντιρρευματικές, θερμαντικές, αντισηπτικές και στυπτικές ιδιότητες. 
    Ο Ρωμαίος γιατρός Celsus (25π.Χ. - 25μ.Χ.),αναφέρει ότι η ρητίνη αυτή χρησιμοποιείτο ως έμπλαστρο ακόμα και για κακοήθη σαρκώματα. 
    Ο Ορειβάσιος, βυζαντινός γιατρός, (4ομ.Χ αι.) παρασκεύαζε και αλοιφή με λάδανο κατά της τριχόπτωσης. 
    Ο Πέρσης ιατρός Αβικέννας, (980-1037 μ.Χ.), που ασχολήθηκε με την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, αναφέρει τη χρήση του λαδάνου για την αποσκλήρυνση του στομάχου και εντέρου και με τη μορφή αλοιφής για τη θεραπεία του σπλήνα. 
    Από σύγχρονες έρευνες αποδείχθηκε ότι τα φύλλα του φυτού έχουν την υψηλότερη περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες από οποιοδήποτε άλλο φυτό στην Ευρώπη, με εκπληκτική ικανότητα καταστροφής των ελευθέρων ριζών, γιαυτό και πίνεται ως αφέψημα. 


     Συστατικά 

    Τα κύρια χημικά συστατικά του είναι πινένιο (a-pinene) και καμφένιο (camphene). (Το λάδανο δεν πρέπει να συγχέεται με το ‘’Λαύδανο’’ μια φαρμακευτική ουσία που περιέχει συστατικά του οπίου και το οποίο ήταν ευρύτατα διαδεδομένο τον 19ο αι., καθώς γιατροί και φαρμακοποιοί συνταγογραφούσαν ως "μαγικό ελιξίριο", ένα είδος αναψυκτικού που ονομαζόταν λάβδανο και ήταν ένα μείγμα οπίου και αλκοόλ. 
    Αυτό το λάβδανο (λαύδανο) ανακούφιζε τον πόνο και έκανε το χρήστη να χαλαρώνει από τα προβλήματα του χωρίς όμως να τα λύνει, ήταν δε τόσο επικίνδυνο ώστε και μια μεγάλη δόση αρκούσε για να οδηγήσει στο θάνατο.) 

    Χρήσεις 

    Το αρωματικό κόμμι του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, σα νότα βάσης αλλά και ως σταθεροποιητής του αρώματος. 
    Από τον κίστο, παρασκευάζεται και το ανθοϊαμα του Μπάχ με την ονομασία rock rose. Το rock rose είναι ένα από τα πέντε ανθοϊάματα που απαρτίζουν το γνωστό rescue remedy. (ίαμα πρώτης βοήθειας), το οποίο βοηθά στην κατανίκηση κρίσεων πανικού .
    Το τσάι του Κίστου λοιπόν, είναι ωφέλιμο και αρωματικό πλούσιο σε αντιοξειδωτικά και τρεις φορές πιο υγιεινό από το πράσινο τσάι . Προστατεύει την καρδιά τέσσερις φορές καλύτερα από το κόκκινο κρασί και είναι αντιοξειδωτικό είκοσι φορές ισχυρότερο από τον φρέσκο χυμό λεμονιών.>>

    Ευχαριστώ τη Ράνια και ας δούμε και άλλα για τον θρυλικό κίστο.



    Ο Κίστος βοηθά σε πολλές μυκητιακές μολύνσεις όπως mycosis, candida albicans. 
    Επίσης, άλλοι επιβλαβείς μικροοργανισμοί όπως τα βακτηρίδια κολοβακτηριδίου και ελικοβακτηρίδια , το τελευταίο των οποίων προκαλούν τη γαστρίτιδα, ελέγχονται από τον Κίστο. 
    Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την εποχή μας επειδή η πίεση και η αυξανόμενη πίεση μέσω των περιβαλλοντικών ρύπων αποσταθεροποιούν την ευαίσθητη ισορροπία των χρήσιμων βακτηριδίων στο έντερο πολύ γρήγορα. Τα συμπτώματα είναι αργή πέψη, κόπωση και έλλειψη ενέργειας. 
    Το τσάι του Κίστου τα εξαφανίζει όλα αυτά και υποστηρίζει την υγιή βακτηριακή πανίδα.. 
    Ακόμα περισσότερο εντυπωσιακό είναι ότι το τσάι του Κίστου έχει μια πολύ ισχυρή αντιική επίδραση στους ιούς της γρίπης και ακόμη και στους ιούς πτηνών (H7N7 ). 

     Ο Κίστος αποτοξινώνει το σώμα και αποβάλλει τα τοξικά βαριά μέταλλα που προέρχονται από τον καπνό των τσιγάρων, των οδοντικών σφραγισμάτων και της περιβαλλοντικής ρύπανσης. 
    Βοηθά τον οργανισμό να αντισταθεί σε πολλές μυκητιακές μολύνσεις όπως mycosis, candida albicans κ.λ.π. Επίσης, άλλοι επιβλαβείς μικροοργανισμοί όπως τα βακτηρίδια κολοβακτηριδίου και ελικοβακτηρίδια , το τελευταίο των οποίων προκαλούν τη γαστρίτιδα, ελέγχονται από τον Κίστο. Δίνει καθαρότερη και υγιέστερη χροιά ακόμη και σε δέρματα με ακμή και νευροδερματίτιδα αμέσως μετά από τέσσερις εβδομάδες.  

    Κίστος για την ομορφιά 

    Εκτός από το τσάι του που μπορούμε να πίνουμε για διάστημα 4 εβδομάδων για αποτοξίνωση από το τσιγάρο και τα βαρέα μέταλλα, άν κάνουμε και στο δέρμα μας κομπρέσες με τσάι Κίστου δύο φορές την ημέρα, θα έχουμε μια σημαντικά καθαρότερη και υγιέστερη χροιά ακόμη και σε δέρματα με ακμή και νευροδερματίτιδα αμέσως μετά από τέσσερις εβδομάδες.
     Άτομα όπως εγώ , με έλλειψη ενζύμου G6PD,  πίνουμε τσάι κίστου με μέτρο, λόγω της μεγάλης του περιεκτικότητας σε βιταμίνες C, K και P. 

      Βιβλιογραφία
     Θεόφραστος, Περί Φυτών Ιστορίας, Βιβλία Ι-IX, Διοσκουρίδης Πεδάνιος Αναζαρβεύς, Περί απλών φαρμάκων, Ι-ΙΙ, Καββάδας ∆., Βοτανικόν και Φυτολογικόν Λεξικόν σελ. 1934, Αθήνα, 1956. Γεννάδιος Π.Γ. Λεξικό Φυτολογικό, σελ. 512, Αθήνα, 1914 Βολανάκης Ι., «Φαρμακευτικά και Αρωματικά Φυτά στον Αρχαίο Ελληνικό Κόσμο», 343-362, στο Αρχαία Ελληνική Τεχνολογία και Τεχνική από την προϊστορική μέχρι την ελληνιστική περίοδο με έμφαση στην προϊστορική εποχή, Πρακτικά Συνεδρίου, 2004>>
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Blogger
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Facebook

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: ΚΙΣΤΟΣ, Ρόδο των βράχων -Rock rose Rating: 5 Reviewed By: Βοτανολογικά
    Scroll to Top