• ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

    ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ


     Γράφει η Δρ. Χαρά Μαρκάκη 

    Όταν πρωτογνωρίζονται δύο άνθρωποι, συνήθως, το πρώτο πράγμα που ρωτά ο ένας τον άλλον, είναι, ποια είναι η καταγωγή σου? Από πού είσαι? Γιατί άραγε? Η ίδια μας η φύση, μας οδηγεί να ενδιαφερόμαστε για τις ρίζες μας, για το οικογενειακό μας δέντρο, καθώς επίσης και για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και συνήθειες, που σχετίζονται με το περιβάλλον του τόπου καταγωγής μας, αφού αυτά, καθορίζουν σε αρκετά μεγάλο βαθμό την προσωπικότητά μας. Δηλαδή στη πραγματικότητα, ενδιαφερόμαστε για την ιστορία και την φιλοσοφία μας. 

    Η λέξη ιστορία, προέρχεται απ' το ρήμα ιστορέω- ιστορώ. Δηλαδή γνωρίζω την καταγωγή. Η έννοια φιλοσοφία, εμπερικλείει τη γνώση του τρόπου της σκέψης, που οδηγεί σε συμπεράσματα και διαμορφώνει ήθος, χαρακτήρα και πολιτισμό. Η επιστήμη της ιατρικής, που μελετά τους τρόπους ίασης των ζωντανών οργανισμών, που έχουν υποστεί βλάβη από κάποιον νοσηρό παράγοντα, στις μέρες μας, έχει πάρει μια μορφή, που χαρακτηρίζεται απ' τον σύγχρονο πολιτισμό. Δεν παύει όμως, να έχει μια καταγωγή, την όποια τείνουμε να ξεχάσουμε, μέσα στη ταχύτητα που αναπτύσσεται στις κοινωνικές δομές της εποχής μας. 

    Θα ήταν λοιπόν πολύ χρήσιμο, να ανατρέξουμε στην ιστορία και φιλοσοφία, αυτής της σημαντικότατης επιστήμης, παίρνοντας γνώση και γνώμη, απ' τον τον ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ, τον πατέρα της ιατρικής, τον πρώτο φυσιοπαθητικό γιατρό, ο οποίος ανέπτυξε τη διαδικασία της διάγνωσης και της θεραπείας, λαμβάνοντας υπ' οψιν, τις δύο πηγές γνώσης, τη διανόηση και την διαίσθηση, αντιμετωπίζοντας τον ασθενή, ως ψυχοσωματική ολότητα, βασιζόμενος, στη παρατήρηση και το πείραμα. Το βαρυσήμαντο ρόλο, αυτής της απαραίτητης ενθύμησης, ώστε να γεφυρωθεί η αρχαία γνώση της ιατρικής επιστήμης, με τη σύγχρονη πραγματικότητα, έχει αναλάβει η επιστήμη της φυσιοπαθητικής ιατρικής. 

     Για να προσεγγίσουμε την έννοια της φυσιοπαθητικής, είναι φρόνιμο, να “απευθυνθούμε” στο γεννήτορά της. Ο Ιπποκράτης λοιπόν, αναλύει την φύση του πάθους του ασθενούς, στο έργο του, ΤΑ ΑΠΑΝΤΑ, στον τόμο περί νόσων, όπου εξηγεί, ότι ο καλός ιατρός θεραπεύει τον ασθενή και όχι την ασθένεια. Αναφορικά με την καταγωγή της ασθένειας, η περιγραφή είναι η εξής. “Όλες οι ασθένειες, όσον αφορά, ό,τι υπάρχει στο σώμα,προκαλούνται από τη χολή και το φλέγμα,ενώ ως προς τους εξωτερικούς παράγοντες, προκαλούνται από την σωματική κόπωση και τα τραύματα και από την υπερβολική ξηρασία ή την υπερβολική υγρασία. Η χολή και το φλέγμα, σχηματίζονται εκ γενετής και υπάρχουν πάντα μέσα στο σώμα, σε μεγαλύτερες ή μικρότερες ποσότητες. Έτσι προκαλούνται οι ασθένειες. Άλλες από τις τροφές και τα ποτά και άλλες, από την υπερβολική θερμότητα, ή το υπερβολικό ψύχος”.(μετάφραση από το εδάφιο 2 “περί νόσων” του αρχαίου κειμένου). Τα γενεσιουργά αίτια που εκτίθενται στο συγκεκριμένο χωρίο, μπορούν να χαρακτηριστούν, ως υλικοί παράγοντες. Είναι γνωστό ωστόσο, ότι απέδιδε τις παθολογίες της ψυχής, σε υπερβολή ή έλλειψη σε κάποιον από τους χυμούς του σώματος,δηλαδή, την ξανθή και μαύρη χολή, το αίμα και το φλέγμα,γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι δεχόταν την αλληλεπίδραση, ψυχής και σώματος. 

     Ο Ιπποκράτης, περιέγραψε τις βασικές ψυχικές διαταραχές ,τις λεγόμενες φρενίτιδες, δίνοντας τους ονόματα που συνιστούν ορολογία ως σήμερα- υστερία μελαγχολία μανία ,άνοια, παράνοια-όχι μόνο στην ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μάλιστα σε ό,τι αφορά υστερία, θεώρησε οτι πρόκειται για οργανική και όχι ψυχολογική πάθηση. Μια ορμονική διαταραχή που αναγνώρισε αποκλειστικά στις γυναίκες, την οποία απέδωσε σε υπερκινητικότητα της μήτρας (υστέρας) και συνιστούσε ως θεραπεία το “γάμο”, δηλ την σεξουαλική πράξη, πράγμα που επιβεβαίωσε στις μέρες μας ο Φρόϋντ. Θεώρησε επίσης, ότι η οργανική προέλευση της ψυχοπαθολογίας είναι το κεφάλι και ότι ο τρόπος της σκέψης μας, επηρεάζει την ψυχοσωματική μας υγεία, πράγμα που επιβεβαίωσε στις μέρες μας, ένας απ'τους μεγαλύτερους πατέρες της ψυχολογίας, ο Δρ. Έλλις.

     Ο Ιπποκράτης κατείχε την αρετή της διάκρισης, σε ό,τι αφορούσε την διάγνωση. Αυτό το απέδειξε περίτρανα, όταν είχε την ευκαιρία να αναλάβει σαν ασθενή, τον σύγχρονό του ατομικό φιλόσοφο Δημόκριτο, ο οποίος απ' ό,τι φαίνεται, στη συνέχεια επηρέασε πολύ τον τρόπο σκέψης του. Ο Δημόκριτος, ενώ ερευνούσε για να ανακαλύψει την έδρα της μανίας στο σώμα, έδινε στους άλλους την εικόνα του τρελλού, κάθώς είχε επιδωθεί στην ανατομία ζώων με τόση αφοσίωση που ξεχνούσε να ικανοποιήσει ακόμα και τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες του. Ετσι οι Αβδηρίτες πατριώτες του, ανησύχησαν και κάλεσαν τον Ιπποκράτη, τον διάσημο Κώα γιατρό της εποχής, για να τον εξετάσει. Σε αυτήν τη συνάντηση, ο Ιπποκράτης, συζητώντας με τον Δημόκριτο, συμπέρανε, ότι δεν πρόκειται για τρέλλα ή μανία, αλλά για υπερβολική σοφία που δεν έβρισκε διέξοδο. Ο Ιπποκράτης, μίλησε στους Αβδηρίτες αναλύοντας τις λεπτοφυείς ισορροπίες που χρειάζεται να διακρίνει ο ειδικός, για να ωφελήσει και οχι να βλάψει. Αν δηλαδή, έδινε σ' έναν “ασθενή” σαν τον Δημόκριτο, ελλέβορο, το βότανο που έδιναν για την αντιμετώπιση της τρέλας, τελικά θα τον έβλαπτε, αφού παρά τα φαινόμενα δεν ήταν τρελός. Επίσης τόνισε στους Αβδηρίτες, ότι “καθένας κρίνοντας αυτό που δεν έχει, θεωρεί ότι αυτό που έχει σε μεγάλο βαθμό κάποιος άλλος,, είναι περιττό. Έτσι, ο δειλός θεωρεί υπερβολή την δράση, ο τσιγκούνης την γενναιοδωρία και κάθε έλλειψη, αντιλαμβάνεται εκείνο που δεν συμφωνεί με το μέτρο της αρετής, ως υπερβολή” (μετάφραση από το αρχαίο κείμενο). 

    Δεν μας θυμίζει αυτό το νόμο της σχετικότητας που εξέφρασε ο Αϊνστάιν; Ο Ιπποκράτης, δέχθηκε επιρροή στη σκέψη του από τον Δημόκριτο και υποστήριξε την οργανική προέλευση κάθε αρρώστιας, σωματικής και ψυχικής και απέδωσε τις αλλαγές και μεταλλάξεις στο σώμα, στην “ύπαρξη αερίων ή πνευμάτων, που κυκλοφορώντας στο σώμα και τον εγκέφαλο και ανάλογα με την υγρότητα ή τη ξηρότητά τους, επηρεάζουν την πυκνότητα των ατόμων και πολλές φορές προκαλούν τις διάφορες ψυχιατρικές διαταραχές”.

     Ο Αριστοτέλης, μαθητής του Πλάτωνα,επισημοποίησε την ψυχολογία ως επιστήμη, δημιουργώντας μια ακαδημαϊκή παράδοση, που διατηρήθηκε ζωντανή ως τις μέρες μας. Είναι ο πρώτος που περιέγραψε τις φυσικές λειτουργίες με τρόπο αναλυτικό ως σκέψη θύμηση και βούληση. Μάλιστα συμφωνεί με την Ιπποκρατική συλλογιστική, ο οποίος ταξινομεί τις ασθένειες σ' αυτές που προκαλούνται από οργανική αιτία κι σ' εκείνες που προκαλούνται από εξωτερικές αιτίες. 

    Οι μέθοδοι θεραπείας που εφάρμοζε ο Ιπποκράτης, αναφέρονταν στα αγαθά της θεάς Δήμητρας, δηλαδή σε ό,τι προσφέρει η γη. Βότανα, ορυκτά, τροφές, νερό, ιαματικά λουτρά, χυμούς καρπών. Η επιστήμη της βιοχημείας, μας αποκαλύπτει, ότι ο πατέρας της ιατρικής, θεράπευε κάνοντας χρήση μικρορυθμιστικών συστατικών, ιχνοστοιχείων, αλάτων, βιταμινών, ομοιοπαθητικών ουσιών, βοτάνων. Πρότεινε επίσης κετονική διατροφή. Την διάγνωσή του την βάσιζε στην αναγνώριση του τρόπου λειτουργίας του ατόμου, τόσο σε υλικό όσο και σε ψυχοδιανοητικό επίπεδο μέσα από λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, καθώς επίσης και μέσα από την εξέταση του σφυγμού και του βολβού του ματιού, δηλαδή την ίριδα. Τις ίδιες μεθόδους, χρησιμοποιούμε και οι σύγχρονοι φυσιοπαθητικοί ιατροί και θεραπευτές. 

     Είναι αξιοσημείωτο ότι στο αντίθετο ημισφαίριο της γης, στη μακρινή Κίνα, οι Κινέζοι συνάδελφοι του Ιπποκράτη, αναφέρονταν στην ασθένεια ως την ανισορροπία που προκαλείται στον οργανισμό, από το φλέγμα, τη φωτιά, το κρύο, τον άνεμο, προκαλώντας υπερβολή ή ανεπάρκεια των ζωτικών οργάνων και του χυμού που αναφέρεται στο αίμα. Ο τρόπος που αντιλαμβάνονταν την κίνηση, εκφράζονταν από την αλληλεπίδραση του στατικού γιν και του αέναα κινούμενου γιάνγκ. Δυνάμεις, που υπό φυσιολογικές συνθήκες, δρουν συμπληρωματικά η μία με την άλλη.

     Η σύγχρονη θεωρία της κβαντικής φυσικής, επιβεβαιώνει αυτή τη θεώρηση. Σύμφωνα με την παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και φιλοσοφία, το κάθε ζωτικό όργανο, αντιστοιχεί σε κάποιο σημείο στο σώμα. Όταν κάποιος βλαπτικός παράγοντας προκαλέσει ανισορροπία στη κίνηση της ενέργειας- της ζωτικής ενέργειας Qi- προκαλείται μπλοκάρισμα στην αλληλεπίδραση των αντίρροπων δυνάμεων γιν και γιάνγκ. Η ισορροπία στη ροή της ζωτικής ενέργειας, πράγμα που αποτελεί και την θεραπεία του ασθενούς, αποκαθίσταται με τον βελονισμό. Μία εξέχουσα μορφή αποκατάστασης της ισορροπίας της υγείας που εφάρμοζαν τόσο οι αρχαίοι Κινέζοι, όσο και οι αρχαίοι Έλληνες θεραπευτές. Σε συνδιασμό με βοτανικές συνταγές, αντιμετωπίζονταν με επιτυχία η βλάβη απ' το φλέγμα, το κρύο, την θέρμη, την υπερβολή ή την ανεπάρκεια. 

    Και ενώ ο Ιπποκράτης, προσδιόριζε την ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, ταξινομώντας τον χαρακτήρα με βάση τη θερμοκρασία των χυμών του σώματος, το αίμα τη λέμφο και τη μαύρη χολή και τον διέκρινε σε αιματικό, λεμφατικό και χολερικό, σ'ένα “παράλληλο σύμπαν”, οι αρχαίοι ινδοί, ανέπτυσσαν το Αγιουβέρδικο σύστημα, στο οποίο βασίζεται η παραδοσιακή ιατρική τους, κατατάσσοντας αντίστοιχα τους ανθρώπινους τύπους σε pita, vata, kafa. 

     Η φυσιοπαθητική ιατρική, όπως εφαρμόζεται στην εποχή μας, ορίζεται, ως ο συγκερασμός της παραδοσιακής ιατρικής, όλων των προσεγγίσεων των διαφορετικών λαών, που όμως τελικά έχουν τόσες ομοιότητες μεταξύ τους. Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τις επιρροές της εξέλιξης. 


    Οπωσδήποτε η ραχοκοκαλιά της προσέγγισης του ανθρώπου ως ψυχοσωματική ολότητα, παραμένει. Γι'αυτό και η φυσιοπαθητική, ονομάζεται επίσης και ολιστική ιατρική. Αφορά το συνδυασμό των φυσικών μεθόδων θεραπείας, όπως βελονισμό, βοτανοθεραπεία, ομοιπαθητική, ρεφλεξολογία, ανθοϊάματα, αιθέρια έλαια, διατροφολογία, κετονική διατροφολογία, άλατα σούσλερ, συμπληρώματα διατροφής, αυτοβελτίωση. Οι διαγνωστικές μέθοδοι, είναι η ανάγνωση των σημείων και σημαδιών της ίριδας (ιριδολογία), της γλώσσας και του σφυγμού. Το ίδιο το σώμα παρέχει με ακρίβεια, τις διαγνωστικές πληροφορίες που χρειάζεται ο ιατρός που πρεσβεύει την φυσιοπαθητική ολιστική ιατρική. 

    Βέβαια, ωφελούμαστε από την φυσιοπαθητική ιατρική τεχνολογία, που μας παρέχει στοιχεία σε εξελιγμένη μορφή, πολύ πιο ωφέλιμα για τον οργανισμό, όπως για παράδειγμα, οι βιοδιαθέσιμες βιταμίνες, που έχουν μεγάλη κυτταρική απορροφητικότητα.

     Με το συγκεκριμένο άρθρο, έγινε μια απόπειρα να σας συστήσω,την φυσιοπαθητική, ολιστική ιατρική, όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένα. Αποτελεί το ξεκίνημα για μια σειρά από άρθρα, που θα πραγματεύονται, τους τρόπους που θα μπορούσαμε να ωφελήσουμε τον εαυτό μας, σε όλες τις εκφάνσεις του, ωστε να μην χρειάζεται να μιλάμε για ολιστική ιατρική ή για ολιστικές θεραπείες, αλλά για ολιστική υγεία. 

    Ευχομαι καλό μας ταξίδι στο σύμπαν της φυσιοπαθητικής! 

    Δρ. Μαρκάκη Χαρά Φυσιοπαθητικός - ολιστικός ιατρός Συστημική - Ψυχοθεραπεύτρια
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Blogger
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Facebook

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    Item Reviewed: ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Rating: 5 Reviewed By: Βοτανολογικά
    Scroll to Top