• ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

    Ψωρίαση: ποια βότανα βοηθούν;


    Eucalyptus globules
    (Ευκάλυπτος)





    Το όνομα Ευκάλυπτος είναι ελληνικής προέλευσης, «ευ» + «καλυπτός» Globulus, σφαιρικός.

    Μπορεί οι πρώτοι λευκοί εξερευνητές να έμειναν έκπληκτοι μπροστά στα απέραντα δάση ευκαλύπτου που ανακάλυψαν στις ακτές της Αυστραλίας, αλλά η ικανότητα του δέντρου να αναπτύσσεται γρήγορα, η αρωματική του οσμή (που έχει εντομοαπωθητικές ιδιότητες), και η τάση του να απορροφά υγρασία, έκαναν το δέντρο γρήγορα δημοφιλές στη μεσογειακή ζώνη. Περιλαμβάνει περίπου 480 είδη, ανάμεσα τους και το τεράστιο δέντρο Sequoia gigantean.

    Στο παρελθόν είχε ονομαστεί the fever tree, λόγω της χρήσης του σε πυρετό από ελονοσία.

    Φαρμακευτικά χρήσιμα είναι τα παλιά φύλλα του δέντρου που περιέχουν το γνωστό αιθέριο έλαιο, αντίθετα τα νέα φύλλα που αναπτύσσονται πάνω σε νέα κλαδιά είναι άμισχα, ανοιχτόχρωμα, χωρίς την χαρακτηριστική ευχάριστη γεύση. Στην πράξη χρησιμοποιείται είτε ως αφέψημα, είτε ως αιθέριο έλαιο. Τα φύλλα περιέχουν μια ταννίνη, μια φλαβονική χρωστική (ευκαλυπτίνη), ρουτοσίδες, τερπένια, ένα βαλσαμικό αιθέριο έλαιο (ευκαλυπτόλη) και ρητίνες.

    Το αιθέριο έλαιο έχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον, όχι μόνο σαν φαρμακευτικό έλαιο, κυρίως λόγω της ευκαλυπτόλης, αλλά στη βιομηχανία χρησιμοποιούνται τα τερπένια και το αρωματικό λάδι του E. Citriodora , από το οποίο προέρχεται η γνωστή μας citronella που χρησιμοποιείται σαν εντομοαπωθητικό.

    Το αιθέριο έλαιο έχει εξαιρετικά ισχυρή αντιβιοτική δράση, αντισηπτικό των αναπνευστικών οδών, κατάλληλο σε βρογχίτιδες οξείες και χρόνιες, στο άσθμα, χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ακόμη για εισπνοές που σταματούν τις υπερβολικές εκκρίσεις των βρόχων. Χρήσιμο σαν αντισηπτικό στην ατμόσφαιρα του σπιτιού το χειμώνα ή σε παρασκευάσματα ελαίων και αλοιφών για εντριβές στο κοινό κρυολόγημα. Τα φύλλα έχουν υπογλυκαιμική δράση και το μητρικό βάμμα του φυτού έχει χρησιμοποιηθεί σε μια μέση δοσολογία 50-150 σταγόνες ημερησίως, σαν αντιδιαβητικό.

    Παραδοσιακά έχει χρησιμοποιηθεί σε θεραπείες εκζέματος και ψωρίασης. Σαν αιθέριο έλαιο συνδυάζεται ιδανικά με λεβάντα, θυμάρι, πεύκο και κανέλλα.

    Με τον ευκάλυπτο μοιάζει και ένα άλλο δέντρο, η Μαλαλεύκα (Malaleuca viridiflora και άλλα είδη, Cajeput), ενδημικό είδος στην Αυστραλία, Μαλαισία, Ινδονησία.



     Silybum marianum
    (Γαϊδουράγκαθο)




    Silybum marianum, (Compositae), Milk thistle, Σίλυβο, το αγκάθι της Μαρίας

    Παρόλο που σαν γαϊδουράγκαθο περιγράφονται δεκάδες φυτά της οικογένειας των Συνθέτων, τα πιο ενδιαφέροντα είναι ο Cnicus benedictus, με μαλακά και λίγο αγκαθωτά φύλλα και κίτρινο λουλούδι και το Σίλυβο, με αγκάθια που τσιμπάνε πολύ και λουλούδια κοκκινωπά ή λευκά. Τα τόσο «ταπεινά» αυτά αγκάθια, είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα κρυμμένων θησαυρών στον κόσμο των φαρμακευτικών φυτών.

    Οι σπόροι του Σίλυβου περιέχουν ένα μίγμα φλαβονοεϊδών, τη σιλυμαρίνη, που σε μικρότερες ποσότητες υπάρχει στους βλαστούς και τα φύλλα. Το φυτό χρησιμοποιήθηκε επί χρόνια σαν βοηθητικό της παραγωγής γάλακτος σε νεαρές μητέρες και σαν χολαγωγό-χολαιρετικό. Σήμερα, ύστερα από εμπειρικές παρατηρήσεις σε διαταραχές του ήπατος, (που χιλιάδες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει), χρησιμοποιείται ως ηπατοπροστατευτικό και μάλιστα, αποτελεί το μοναδικό φάρμακο εκλογής για πολλές περιπτώσεις. Όπως είναι γνωστό, ηπατικά προβλήματα μπορούν να προκληθούν από τη δράση των ελευθέρων ριζών, δηλαδή τοξικών παραγόντων με υψηλή μοριακή δραστικότητα, που καταστρέφουν άλλα μόρια ή και τα ίδια τα κύτταρα. Το σίλυβο προλαμβάνει αυτή τη δράση λειτουργώντας σα αντιοξειδωτικό, 10 φορές πιο ισχυρό από την βιταμίνη Ε, που έχει την ίδια ιδιότητα. Αλλά επιπλέον, το σίλυβο αυξάνει τη συγκέντρωση της γλουταθειόνης (GSH) στο ήπαρ, που είναι υπεύθυνη για την αποδόμηση και αποτοξίνωση μοριακών αλυσίδων ορμονών, φαρμάκων και χημικών ουσιών, πράγμα που σημαίνει ότι βελτιώνει την αποτοξινωτική ικανότητα του ήπατος. Μια άλλη επικίνδυνη για το ήπαρ ομάδα ενώσεων είναι τα λευκοτριένια, που παράγονται με μεταφορά οξυγόνου σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, παρουσία ενός ενζύμου, της λιποξυγενάσης. Το σίλυβο φαίνεται ότι αναστέλλει τη δράση αυτού του ενζύμου και εμποδίζει έτσι την παραγωγή και τη δράση των λευκοτριένιων.

    Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα επίδραση του σίλυβου είναι η ικανότητά του να ευνοεί την πρωτεϊνοσύνθεση και την παραγωγή νέων ηπατικών κυττάρων, σε αντικατάσταση των κατεστραμμένων. Έτσι, λειτουργεί σαν αντίδοτο απέναντι σε τοξικούς παράγοντες, που είτε υπάρχουν στο φυσικό περιβάλλον, είτε παράγονται από μεταβολικές διαδικασίες. Χαρακτηριστικές είναι οι μελέτες για δηλητηριάσεις από τοξικά μανιτάρια του γένους Amanita, όπου σε συνάρτηση με το χρόνο λήψης του, εξουδετέρωσε πλήρως τις επιπτώσεις. Έτσι, το φυτό χρησιμοποιείται σε ηπατικές βλάβες από χημικούς παράγοντες (και από οινόπνευμα), σε χρόνιες ηπατίτιδες, ιογενείς ηπατίτιδες, δηλητηριάσεις, ίκτερο, κίρρωση του ήπατος. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται και για την αύξηση παραγωγής γάλακτος κατά τη γαλουχία, αλλά και στη ψωρίαση. Η συσχέτιση ψωρίασης – ηπατικής λειτουργίας, εκδηλώνεται στη διαδικασία διήθησης του αίματος και ίσως διακαιολογείται από την διαπίστωση υψηλών συγκεντρώσεων ενδοτοξινών και λευκοτριένιων στη ψωρίαση.

    Η συνήθης δοσολογία λήψης του φυτού είναι 70-210 mg εκχυλίσματος, τρεις φορές ημερησίως. Καλύτερα είναι να χρησιμοποιούνται σταθεροποιημένα εκχυλίσματα του φυτού.

    Το Silybum marianum, δεν παρουσιάζει τοξικότητα. Σε υψηλές και μακροχρόνιες δόσεις ίσως χρειαστεί συμπληρωματικά κάποιο σκεύασμα πλούσιο σε φυτικές ίνες, γιατί λόγω της χολαιρετικής δράσης του φυτού, μπορεί να ερεθιστεί ο εντερικός βλεννογόνος και να προκληθεί μικρή μάζα κοπράνων. Βιβλιογραφία: The healing power of herbs M.Murray, ed.Lemerond
    Taraxacum officinale


     (Dandelion, πικραλίδα)





    Ταραξάκο το φαρμακευτικό -αγριομάρουλο- dandelion- pissenlit (γαλ.«κατουριέσαι στο κρεβάτι»!)

    Το ταραξάκο είναι γνωστό πολυετές, ποώδες φυτό, κοινό σ’ ολόκληρη την Ευρώπη.

    Είναι πραγματικός εφιάλτης των κήπων, αφού αν εγκατασταθεί, δύσκολα αποκολλάται από το έδαφος. Πριν βιαστείτε πάντως, αν το συναντήσετε- να το ξεριζώσετε, καλό είναι να διαβάσετε τα παρακάτω:

    Η ρίζα περιέχει πικρές ουσίες (λακτουπικρίνη, ταραξακίνη, λουτεϊνη), τριτερπένια, ταννίνες, σάκχαρα, ινουλίνη, απιγενίνη. Είναι ένα από τα καλύτερα καθαρτικά της φύσης, διουρητικό, χωνευτικό, χολαγωγό και χολαιρετικό, εξαιρετικό σαν τονωτικό του ήπατος, το βοηθά να απομακρύνει τοξίνες κάθε προέλευσης, ανακουφίζει ακόμα και στα πρώτα στάδια κίρρωσης. Αυτές οι ιδιότητες εξηγούν και τη θετική επίδραση του φυτού σε δερματικές παθήσεις (έκζεμα, ψωρίαση, ακμή), αλλά και στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Χρησιμοποιήθηκε παραδοσιακά στον διαβήτη, για τον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Η υπογλυκαιμική του δράση έχει επιβεβαιωθεί σε πειραματόζωα.

    Σε in vitro πειράματα, όπως και αρκετά φυτά, ήταν αποτελεσματικό κατά του ιού του έρπητα (human herpes virus, type 1 HHV1) Τα φύλλα, με τα οποία την άνοιξη μπορεί κανείς να κάνει μια τονωτική και «αποτοξινωτική» σαλάτα (μόνο με νεαρά φύλλα), περιέχουν βιταμίνες Α, C, Β και ίχνη μεταλλικά άλατα (κάλιο, σίδηρος), πικρούς γλυκοσίδες, μαννιτόλη. Πλούσια πηγή βιταμίνης Α, 100γραμ. φύλλων ταραξάκου, αποδίδουν 14.000 I.U. βιταμίνης Α!

    Το ταραξάκο είναι ήπιο, αλλά εξαιρετικό εναλλακτικό διουρητικό, κατάλληλο για χρόνιες καταστάσεις. Το γεγονός ότι περιέχει κάλιο, προστατεύει τον οργανισμό από απώλειες καλίου, μειονέκτημα που παρουσιάζουν τα περισσότερα χημικά διουρητικά.

    Η μαννιτόλη, πολυόλη-παράγωγο της φρουκτόζης, χρησιμοποιείται σαν φάρμακο για να προκαλέσει οσμωτική διούρηση. Την περίοδο που η συγκέντρωσή μαννιτόλης στο ταραξάκο είναι υψηλή, (μέσα Μαρτίου μέχρι Μάιο), ένα τσάι από τα φύλλα και ρίζα του φυτού, μπορεί να βοηθήσει στην υπέρταση. Τόσο τα φύλλα, όσο και η ρίζα, έχουν μια αποτελεσματική δράση στη χοληδόχο κύστη, προλαμβάνουν το σχηματισμό πετρών και κάποιες φορές διευκολύνουν τη διάλυση των ήδη σχηματισμένων.

    Προφυλάξεις: Είναι από τα πιο ασφαλή φυτά, χωρίς παρενέργειες. Έχουν αναφερθεί, όπως για αρκετά φυτά, περιπτώσεις αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής ή εσωτερικής λήψης.

    (Arch Dermatol 1999 Jan;135(1):67-70 — Allergic contact and photoallergic contact dermatitis to plant and pesticide allergens.—Mark KA, Brancaccio RR, Soter NA, Cohen DE)

    Η γύρη του φυτού, όπως και γενικότερα των Συνθέτων (Compositae), μπορεί μέσω της τροφής σε σπάνιες περιπτώσεις να αποτελέσει παράγοντα αναφυλαξίας

    (- J Allergy Clin Immunol 1979 Oct;64(4):270-4 — Acute allergic reaction after composite pollen ingestion.—Cohen SH, Yunginger JW, Rosenberg N, Fink JN).

    ΠΗΓΗ 
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Blogger
    • ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ Facebook
    Item Reviewed: Ψωρίαση: ποια βότανα βοηθούν; Rating: 5 Reviewed By: botanologika.gr
    Scroll to Top